ucz się chińskiego!
Historia pisowni chińskich znaków. Wiele cywilizacji zaznaczyło swoja obecność na ziemi za pomoca znaków pozostawionych w jaskinich; znaków wyrytych na różnego rodzaju materiałach. Jednak tylko chińska cywylizacja przetrwała w tej formie do wieku obecnego. Pierwsze chińskie znaki wyryte za pomoca drewnianych patyków, ostrych kamieni oraz noży pisane były na: ceramice, kościach, wewnętrznej stronie waz oraz urzadzeniach wykonanych w brazie. Znaki te ulegały transformacji w zależności od rodzaju materiałów na których były one zapisywane. W kolejnej erze zaczęto używać drewna, jedwabiu oraz papieru do kaligrafii. Nauka rozpoznawania i zapisywania znaków nigdy nie była prosta. Starożytne skrypty chińskie często zapełnione były błednie zapisanymi znakami. Aby zastopować ten precedens imperior Qin nakazał ministrowi Li si opracowanie catalogu znaków, które będa używane w oficjalnych dokumentach jak również w literaturze. Tak oto powstał pierwszy słownik chiński, który zawierał 3,300 znaków. Trzy wieki pózniej Xu Shen skomponował pierwszy leksykon. Opublikowany w 121 roku A.D. pod tytułem Shuo wen jie zi. Leksykon ten poszerzył (do 10,516 znaków) i zmodernizował słownik Li shi. W roku 1717 drugi imperior z dynastii Kang Xi (1661-1722) opublikował Kan xi zidian, słownik zawierajacy 40,000 znaków. Nowy słownik Chin, Xin hua zi dian ukazał się w druku, praca ta stanowiła podstawę dla wielu pózniejszych dwujęzycznych słowników. Prezentowany diagram pokazuję przebieg ewolucji wybranych znaków na przestrzenie lat, jest on kluczem do przybliżenia i zrozumienia chińskiej piswoni.